گرفتگی بینی

گرفتگی  بینی به طور کلی می‌تواند علامت مهم بسیاری از مشکلات فرد باشد و از طرفی بیماری‌های مختلفی می‌تواند موجب گرفتگی  بینی شود.    گرفتگی  بینی  به دو نوع : گرفتگی  بینیحاد و گرفتگی   بینی  مزمن تقسیم می‌شود.عواملی مانند عفونت‌های ویروسی و سرماخوردگی می‌تواند موجب انسداد بینی حاد شوند، اما در انسداد بینی طولانی مدت یا مزمن فرد از همه اعمال فیزیولوژیک بینی محروم می‌شود و تنفس طبیعی نخواهد داشت، طوری که همیشه با دهان باز نفس می‌کشد. مهم‌ترین عملکرد بینی، تنفس است، بدین معنی که اگر تنفس از راه بینی مختل شود، اکسیژن خون کمتر از حد طبیعی خواهد بود.گرفتگی بینی همچنین می تواند علت خروپف در افراد باشد.

مکانیسم‌های متعددی برای کاهش اکسیژن در اثرگرفتگی  بینی شرح داده شده است که از جمله آنها می‌توان به کاهش تبادل آلوئولی ریه در تنفس دهانی، کاهش فید بک ناشی از تماس جریان هوا با سطوح مخاطی بینی و مستعد شدن بیمار به حملات متعدد آپنه خواب اشاره کرد.

مقاومت داخل بینی یک مقاومت متغیر است. شرایط محیط و سیستم سمپاتیک و پاراسمپاتیک همان گونه که پیوسته بر روی قلب انسان تاثیر می‌گذارند، بر روی بینی نیز دارای تاثیری همیشگی هستند، طوری که بینی و شرایط مقاومت داخل بینی طی ۲۴ ساعت در حال تغییر و تحول است.  در بعضی افراد سیکل بینی وجود دارد و یک طرف بینی پرخون‌تر از طرف مقابل است، یعنی یک طرف بینی از طرف دیگر گرفته‌تر است ولی برآیند تنفس از راه بینی، طبیعی است. ۸۰ درصد افراد به طور طبیعی این سیکل بینی را دارند.

عوامل متعدد عصبی و هورمونی از طریق سیستم سمپاتیک و پاراسمپاتیک بینی را تحت تأثیر قرار می‌دهند؛ مثلاً حالت ترس و وحشت با تحریک سمپاتیک موجب انقباض عروق مخاطی بینی و باز شدن بینی می‌شود. خشم، اضطراب و افسردگی با تحریک پاراسمپاتیک موجب پرخونی و اتساع بافت‌های بینی می‌شود. هورمون‌ها هم همین‌طورتاثیر می‌گذارند.

 

برای مطالعه "  درمان گرفتگی بینی  " کلیک کنید .