اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ گوش

ﺑﻪ اﻟﺘﻬﺎبﻻﻟﻪ ﮔﻮش و ﻣﺠﺮای ﺷﻨﻮاﯾﯽ ﺧﺎرﺟﯽ اﻃﻼق ﻣﯽ ﺷـﻮد . ﻋﻠـﺖ ﺑﯿﻤـﺎری اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ گوش ﻣﻤﮑـﻦ

اﺳﺖ ﻋﻔﻮﻧﺖ، درﻣﺎﺗﯿﺖ و ﯾﺎ ﻫﺮ دو ﺑﺎﺷﺪ . ﻗﺎرﭼﻬﺎ ﻋﻠﺖ ﻣﻮارد زﯾﺎدی از ﻋﻔﻮﻧﺖ و اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ گوش در ﻣﻨـﺎﻃﻖ ﺣـﺎره

ﻫﺴﺘﻨﺪ . اﻣﺎ ﺑﺎﮐﺘﺮﯾﻬﺎ ﺷﺎﯾﻌﺘﺮﯾﻦ ﻋﻠﺖ اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ گوش در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﻌﺘﺪل ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ . این ﺑﯿﻤﺎری در ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﺷـﺎﯾﻌﺘﺮ از زﻣﺴﺘﺎن اﺳﺖ . ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎی ﺳـﺮ و ﺻـﺮت ( ﻣﺜـﻞ درﻣﺎﺗﯿـﺖ اﮔﺰﻣﺎﺗﻮﯾﯿـﺪ ﻋﻔـﻮﻧﯽ ) رخ دﻫﺪ . اﻣﺎ در اﮐﺜﺮ ﻣﻮارد ﺑﻪ ﺻﻮرت ﯾﮏ ﻋﻔﻮﻧﺖ اوﻟﯿﻪ اﺳﺖ . ﺑﺎﮐﺘﺮﯾﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺷﺎﯾﻊ از ﻣﺠﺮای ﮔﻮش ﻣﺒﺘﻼﯾـﺎن ﺑﻪ ﺑﯿﻤـﺎری اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ گوش ﺑـﻪ دﺳـﺖ آﻣـﺪه اﻧـﺪ ﻋﺒﺎرﺗﻨـﺪ از : ﭘـﺴﻮدوﻣﻮﻧﺎس آﺋﺮوژﯾﻨـﻮزا، ﭘﺮوﺗ ﺌـﻮس وﻟﮕـﺎرس . اﺷﺮﯾـﺸﯿﺎﮐﻮﻟﯽ ، اﺳﺘﺎﻓﯿﻠﻮﮐﻮک آرﺋﻮس . در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن ﭘﺴﻮدوﻣﻮﻧﺎس ﺷﯿﻮع ﺑﯿﺸﺘﺮی دارد . اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ در ﺷـﻨﺎﮔﺮان ﺷـﺎﯾﻌﺘﺮ اﺳـﺖ و ﺑﺪﯾﻦ ﻋﻠﺖ ﮔﻮش ﺷﻨﺎﮔﺮان ﻧﺎﻣﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد .

ﺷﺎﯾﻌﺘﺮﯾﻦ ﻗﺎرچ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﻮش ﺧﺎرﺟﯽ را درﮔﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و باعث اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ گوش می گردند ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از : ﮐﺎﻧﺪﯾﺪاآﻟﺒﯿﮑﻨﺲ و اﻧﻮاع آﺳـﭙﺮژﯾﻠﻮ س (ﺧﺼﻮﺻﺎ” آﺳﭙﺮژﯾﻠﻮس niger ﮐﻪ ﺗﻮده ﺳﯿﺎه رﻧﮕﯽ درﮔﻮش اﯾﺠﺎد ﻣﯿﮑﻨﺪ ) .

اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ ﺣﺎد گوش

در ﻣﺮاﺣﻞ اوﻟﯿﻪ ﺑﯿﻤﺎری اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ گوش درد ﺧﻔﯿﻔﯽ وﺟﻮد دارد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﻻﻟﻪ ﮔﻮش ﺗﺸﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﻮد . ﻣﻤﮑﻦ اﺳـﺖ ﺗـﺐ

ﺧﻔﯿﻒ و ﺗﺮﺷﺢ ﻏﻠﯿﻆ و زردرﻧﮕﯽ از ﻣﺠﺮای ﮔﻮش وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . اﮔﺮ ﻣﺠﺮای ﮔﻮش ﻣﺘﻮرم ﺷـﺪه ﯾـﺎ ﺗﻮﺳـﻂ ﻣـﻮاد زاﯾﺪ ﻣﺴﺪود ﺷﻮد ، ﮐﺎﻫﺶ ﺷﻨﻮاﯾﯽ و اﺣﺴﺎس ﭘـﺮی ﮔـﻮش رخ ﻣﯿﺪﻫـﺪ . در ﻣﺮاﺣـﻞ ﭘﯿـﺸﺮﻓﺘﻪ ﺑﯿﻤـﺎری اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ گوش ﻣﻌﻤـﻮﻻ ” درد ﺷﺪﯾﺪی وﺟﻮد دارد و ﺳﺮدرد در ﯾﮏ ﻃﺮف ﺳﺮ اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﺷﻮد . ﻣﻌﻤﻮﻻ” ﺗﺮﺷﺢ ﭼﺮک و ﮐﺎﻫﺶ ﺷـﻨﻮاﯾﯽ وﺟـﻮد دارد .

درﻣﻌﺎﯾﻨﻪ اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ حاد گوش، ﺗﺮاﮔﻮس ، ﮐﻮﻧﮑﺎ و ﻣﺠﺮای ﮔﻮش ﻣﺘﻮرم اﺳﺖ . ﺣﺮارت ﺑﺪن ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ اﻓـﺰاﯾﺶ ﯾﺎﺑـﺪ، اﻣـﺎ ﻣﻌﻤـﻮﻻ ” درﺣـﺪ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ . ﺣﺮﮐﺖ دادن ﺗﺮاﮔﻮس و ﯾﺎ وارد ﮐﺮدن ﮐﺸﺶ ﺑﻪ ﻻﻟﻪ ﮔﻮش ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺸﺪﯾﺪ درد ﻣﯿـﺸﻮد . ﺑﻌـﻀﯽ از ﺑﯿﻤﺎران مبتلا به اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ حاد گوش ﺑﻪ ﻋﻠﺖ درد ﺷﺪﯾﺪ ، اﺟﺎزه ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ ﮔﻮش را ﻧﻤﯽ دﻫﻨﺪ . اﻓﺰاﯾﺶ درد در اﺛﺮ ﺣﺮﮐﺖ ﮔﻮش ﺧـﺎرﺟﯽ از ﻧﮑـﺎت ﻣﻬﻢ در ﺗﺸﺨﯿﺺ ا ﻓﺘﺮاﻗﯽ ﻣﯿﺎن اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ و اوﺗﯿﺖ ﻣﯿـﺎﻧﯽ اﺳـﺖ . اﻓﺘـﺮاق اﯾـﻦ دو ﻋﻔﻮﻧـﺖ اﻫﻤﯿـﺖ زﯾـﺎدی دارد .

درﻣﺮاﺣﻞ ﺷﺪﯾﺪ ، ﻫﺮ دو ﺑﯿﻤﺎری ﻣﻮﺟﺐ درد ، ﺗﺐ و ﺗﺮﺷﺢ ﭼﺮﮐﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ .

ﻣﻌﻤﻮﻻ” در اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ گوش ﻣﺠﺮای ﮔﻮش ﻣﺘﻮرم و رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه اﺳﺖ و ﺑﺎ ﺷﯿﻮع ﮐﻤﺘﺮی ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ . ﻟﻨﻔﺎدﻧﻮﭘـﺎﺗﯽ ﺷـﺎﯾﻊ اﺳﺖ و ﻏﺪه ﻫﺎی ﻟﻨﻔﺎوی ﺣﺴﺎس ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ در ﺟﻠﻮی ﺗﺮاﮔﻮس، ﭘﺸﺖ ﮔﻮش و ﯾﺎ در ﻗـﺴﻤﺖ ﻓﻮﻗـﺎﻧﯽ ﮔـﺮدن وﺟـﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺎﻫﯽ آدﻧﻮﭘﺎﺗﯽ ﭘﺸﺖ ﮔﻮش ﺑﻪ ﺣﺪی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻻﻟﻪ ﮔﻮش را ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﻣﯽ راﻧﺪ . ﭼﻨـﯿﻦ ﺣـﺎﻟﺘﯽ را ﺑﺎﯾـﺪ از آﺑﺴﻪ ﺳﺎب ﭘﺮﯾﻮﺳﺘﺌﺎل ﻣﻮﺟﻮد درﻣﺎﺳﺘﻮﯾﯿﺪﯾﺖ ﺣﺎد اﻓﺘﺮاق داد . وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﻮد ﻻﻟﻪ ﮔﻮش ﻣﺒﺘﻼ به اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ گوش ﺑﺎﺷـﺪ ، ﻧـﺸﺖ ﭼـﺮک و دﻟﻤﻪ ﺑﺴﺘﻦ آن ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺸﺎﻫﺪه اﺳﺖ و ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ روی آن ﭘﺮﺳﺘﻮل اﯾﺠﺎد ﺷﻮد . ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﺻـﻮرت ﯾﺎ ﺳﺮ ﮔﺴﺘﺮش ﯾﺎﺑﺪ .

ﻣﻌﻤﻮﻻ” در اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ گوش ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎی ﻣﺠﺮای ﮔﻮش ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺘﻬﺎی ﻻﻟﻪ ﮔﻮش درد ﺑﯿﺸﺘﺮی دارد . در اوﺗﯿﺖ ﺧﺎرﺟﯽ ﺣﺎد گوش ﻣﻌﻤﻮﻻ” ﺑﻌﻠﺖ ﺗﻮرم ﻣﺠﺮای ﮔﻮش ﻧﻤﯽ ﺗﻮان ﭘﺮده گوش را دﯾﺪ ، اﻣﺎ اﮔﺮ ﺑﺘﻮان آن را دﯾﺪ اﻏﻠﺐ ﻇﺎﻫﺮ ﻃﺒﯿﻌﯽ دارد .

برای مطالعه " درمان اوتیت خارجی گوش " کلیک کنید .