بیماری مینیر گوش

بیماری مینیر گوش یا هیدروپس ایدیوپاتیک ،  یکی از علل شایع سرگیجه دورانی حمه ای است. این بیماری افزایش‌ مایع‌ درون‌ مجاری‌ نیم‌دایره‌ گوش‌ داخلی‌ که‌ مسؤول‌ حفظ‌ تعادل‌ هستند. افزایش‌ مایع‌ با بالا بردن‌ فشار در گوش‌ داخلی‌ در اثر بیماری مینیر گوش ، باعث‌ اختلال‌ تعادل‌ و گاهی‌ کاهش‌ شنوایی‌ می‌شود. در ۸۵%-۸۰% موارد  ، تنها یک‌ گوش‌ درگیر می‌شود. بیماری مینیر گوش معمولاً بزرگسالان‌ سنین‌ ۶۰-۳۰ سال‌ را مبتلا می‌سازد و در خانم‌ها مختصری‌ شایع‌تر از آقایان‌ است‌.

بیماری مینیر گوش در سال ۱۸۶۱ برای اولین بار توسط Prosper meniere مجموعة علائمی توضیح داده شد که منشا آن لابیرنت بود. سپس در سال ۱۹۲۶ Portmann ، منشا این بیماری را افزایش فشار ساک اندولنفی مطرح نمود و اولین جراحی آندولنفی را انجام داد. در مطالعات بعدی بر روی بیماری مینیر گوش وجود پر فشاری یا هیدروپس در سیستم ساک اندولنفی ثابت شد.

سن شیوع آن معمولاً ۲۰ تا ۶۰ سالگی است و نسبت ابتلای مردان به زنان بیشتر است. ابتلای هر دو گوش به این عارضه یکسان است، اما بیماری در ۲۰ درصد موارد دو طرفه است

علائم

۱) سرگیجه حمله‌ای غیر قابل تحمل

۲) وزوز گوش

۳) کاهش شنوائی در اثر بیماری مینیر گوش

و علامتهای دیگر بیماری مینیر گوش شامل تهوع و استفراغ و احساس فشار در گوش

علت

علت اصلی بیماری مینیر گوش ناشناخته است ولی در زمینه اختلال ژنتیکی عوامل متعددی موجب بروز یا تشدید این بیماری میشود.

عوامل تشدید کننده

آلرژی

▪ اختلالات متابولیکی ( دیابت)

▪ اختلالات عروقی مانند میگرن

▪ عفونتهای ویروسی

سفلیس گوش

نکته : در بیماری مینیر گوش اختلال هوشیاری و سردرگمی غیر عادی است. در صورت وجود این علائم باید به فکر علت دیگری بود.

تشخیص بیماری مینیر گوش

بیشترین شکایت بیمار سرگیجه است معمولاً‌ این بیماران گزارش می‌کنند که سرگیجه از چند دقیقه تا چند ساعت اول طول می‌کشد. با تهوع و استفراغ توام می‌باشد علاوه بر این بیماران از تعرق شدید و احساس دائمی عدم تعادل که ممکن است تا چند روز طول بکشد شکایت می‌کنند. بیماران ممکن است دچار حملاتی شوند که شبانه آنها را از خواب بیدار کند اما در فاصله بین حملات بیماران خوب هستند.

برای مطالعه " درمان بیماری مینیر گوش" کلیک کنید .