تشخیص شکستگی بینی در کودکان

اساس تشخیص شکستگی بینی بر اساس معاینه است و به مهارت جراح بستگی دارد ولی از گرافی هم برای کمک استفاده می شود. نمای رادیوگرافی جانبی بینی به تنهایی برای کشف شکستگی ممکن است کافی نباشد و گاهی از سی تی اسکن استفاده شده است.

البته سی تی اسکن هم به تنهایی برای کشف شکستگی دقت کافی را ندارد. اخیرا از سونوگرافی هم برای کشف شکستگی های بینی به طور موفقیت آمیزی استفاده شده است ولی این تکنولوژی نیازمند مهارت رادیولوژیست می باشد و هنوز به طور فراگیر استفاده نمی شود.

سی تی اسکن به خصوص در زمانی که شکستگی بینی همراه با شکستگی های متعدد صورت باشد، بسیار کمک کننده است. شکستگی های بینی کودکان بطور کلی به پنج دسته تقسیم می شوند: یکطرفه، دوطرفه، فرونتال، لترال-فرونتال، خرد شده. دو نوع شکستگی خرد شده و لترال فرونتال می توانند بصورت بینی زینی شکل تظاهر کنند که این دو نوع بهتر است هر چه زودتر جااندازی شود و توجه کافی به شکستگی تیغه بینی همراه به عمل آید.

جااندازی بقیه انواع شکستگی را می توان بعد از رفع ادم به تعویق انداخت که بهتر است قبل از روز هفتم بعد از شکستگی انجام شود. باید در شکستگی بینی توجه کاملی هم به شکستگی همراه تیغه بینی به عمل آید زیرا عدم توجه به این مسئله عامل بسیار مهمی در بد شکلی های بعدی محسوب می شود.

هماتوم‌ تیغه‌ بینی‌ به‌ صورت‌ ادم‌ واکیموز تیغه‌ بینی‌ (معمولا دو طرفه‌) به‌ همراه‌ باریک‌ شدن‌شدید راه‌ هوایی‌ تظاهر می‌یابد.