تومورهای دهان

تومورهای خوش خیم دهان

تومورهای خوش خیم دهان و زبان معمولاً به شکل منفرد و با رشد بسیار آهسته، طی ۲ تا ۶ سال بروز می کنند. ممکن است لب ها، لثه، زبان، غشای مخاطی پوشاننده لب ها و گونه ها و کف دهان را مبتلا کنند. علایم شایع این بیماری عبارتند از توده هایی که ممکن است زخمی و دچار خونریزی شوند و تکلم یا بلع را دچار اختلال کنند. تومورهای خوش خیم دهان و زبان در افرادی که سیگار، پیپ، یا سیگار برگ می کشیند یا تنباکو می جوند و یا از انفیه استفاده می کنند شایع ترند. جا افتادن نامناسب دندان های مصنوعی از عوامل افزایش دهنده خطر ایجاد این تومورهای خوش خیم دهان و زبان به شمار می آید.

پیشگیری

عدم استعمال دخانیات یا تنباکو. مراجعه سالیانه به دندانپزشک برای رفع مشکلات ناشی از جا افتادن دندان های مصنوعی.

عوارض

سرطانی شدن توده، خونریزی و عفونت توده.

درمان

نمونه برداری (بیوپسی) تومورهای دهان، عمل جراحی (برداشتن تومور)، مصرف آنتی بیوتیک و مسکن، در صورت لزوم.

تومورهای بدخیم دهان

نادر ولی خطرناک اند و ممکن است لبها، کام، زبان، غشاهای داخلی لب و گونه یا لوزه ها را مبتلا کنند. تومورهای بدخیم دهان در بالای ۴۰ سال شایع تراند ولی شیوع این بیماری بدخیم دهان در جوانانی که تنباکوی جویدنی مصرف می کنند در حال افزایش است.

علائم

علایم شایع عبارتند از: ایجاد برآمدگی رنگ پریده و معمولاً بدون درد و دارای حاشیه سخت در دهان یا زبان که بزرگ و زخمی می شود و به سادگی خونریزی می کند و این تومورهای بدخیم دهان ممکن است مانع از جا افتادن مناسب دندان های مصنوعی شود و به سفت شدن زبان و اشکال در کنترل آن بیانجامد و در نتیجه تومورهای بدخیم دهان تکلم و بلع را دشوار نماید. کشیدن سیگار و مصرف تنباکو به شکل های دیگر (از جمله جویدن) با وجود سابقه خانوادگی ، سوءمصرف الکل، تماس با آفتاب (در سرطان دهان و لب پایین) از عوامل مستعد کننده تومورهای بدخیم دهان هستند.

پیشگیری از تومورهای بدخیم دهان: عدم استعمال دخانیات و مصرف تنباکو، ننوشیدن الکل.

عوارض  : التیام تدریجی و آهسته، پس از جراحی. گسترس (متاستاز) سرطان به گره های لنفاوی گردن (در این صورت باید با انجام جراحی، همه گره های لنفاوی سر و گردن را برداشت).

بد شکل شدن دایمی صورت .

اختلال تکلم دایمی به علت تومورهای بدخیم دهان.

اختلال بلع دایمی .

تشخیص و درمان

با تشخیص و درمان زودرس ، ممکن است قابل علاج باشد و می توان بعد از برداشتن تومورهای بدخیم دهان ، ظاهر طبیعی صورت را با جراحی ترمیمی بازگرداند.

اقدامامت تشخیصی تومورهای بدخیم دهان عبارتند از: آزمایش خون، نمونه برداری (بیوپسی) از توده، رادیوگرافی سر، CT اسکن یا MRI به منظور بررسی گسترش (متاستاز) توده. درمان بر حسب محل تومورهای بدخیم دهان (لب، زبان، کام و...) متفاوت است. درمان جراحی در صورتی که قابل انجام باشد. پرتو درمانی و یا داروهای ضد سرطان (شیمی درمانی) در موارد مناسب از تومورهای بدخیم دهان . گفتار درمانی در موارد ایجاد اختلال تکلم به دلیل درمان جراحی . مصرف آنتی بیوتیک و مسکن در صورت وجود عفونت و درد، بعد از درمان جراحی تومورهای بدخیم دهان.

برای مطالعه " درمان زخم های دهان" کلیک کنید .

منبع : کتاب بیماری های دهان،حلق،بینی،سینوس ها و حنجره