جراحی ثانویه بینی

از نقطه نظر علمی بین ۵% تا ۲۰% از جراحی های اولیه ممکن است رضایت بخش نباشند و بطور کلی اعمال جراحی ثانویه بویژه اشکال ترمیمی دشوار تر بوده و میزان خطا برای جراح تا ۲-۱ میلیمتر مجاز می باشد. البته با توجه به تبحر و تجربه جراح آمار فوق متفاوت خواهند بود که می تواند به حدود ۱% الی ۳% نیز کاهش یابد.

معولا دو دلیل اصلی برای انجام جرای بینی ثانویه وجود خواهد داشت که عبارتند از تصحیح ناهنجاری های زیبایی بینی و یا اصلاح مشکلات عملکردی و تنفسی. همچنین اگرکه عمل زیبایی ثانویه بینی برای رفع مشکلات جزیی باقیمانده از عمل جراحی اولیه انجام شود عمل اصلاحی نامیده میشود ولی اگر عارضه بجا مانده از عمل جراحی اولیه بینی وسیع باشد در اینصورت عمل ترمیمی نامیده می شود.

 بیماری که میخواهد عمل جراحی ثانویه انجام دهد بویژه ترمیمی باید انتظارات واقع بینانه داشته باشد و از نظر بدنی و روانی در سلامتی کامل باشد. اعمال جراحی ثانویه عمدتا" به روش باز انجام می شود چون دقت جراح در عمل بیشتر می شود و نتیجه بیشتر قابل پیش بینی خواهد بود.
ری ویژن یا ویرایش ثانویه بینی روش های پیچیده ای دارد ولی با پیشرفت های خارق العاده و بسیاری که امروزه در تکنیک های جراحی زیبایی به وقوع پیوسته است نتایج رضایت بخش بسیار بیشتر شده اند.