جراحی ثانویه (مجدد) بینی

جراحی ثانویه ممکن است به منظور اصلاح یک پیچیدگی، اصلاح نتایج ناخواسته و بهبود نتایج انجام شود. جراحی زیبایی بینی ثانویه به معنی جراحی مجدد بینی ای می باشد که توسط جراحی دیگر مورد عمل قرار گرفته است. جراحی ثانویه سخت تر از جراحی اولیه می باشد، هرگونه اقدام و اندازه گیری که به جراح کمک کند می بایست انجام پذیرد: اقداماتی مانند عکسبرداری پیش از عمل و استفاده از مدل ها در حین جراحی.

جراحی ثانویه از جراحی بازنگری متفاوت است. زیرا در جراحی بازنگری (اصلاحی) عمل توسط همان جراح اولیه بر روی بیمار خود اجرا می شود. عموماً جراحی ثانویه از جراحی بازنگری (اصلاحی) گسترده تر می باشد. جراحی ثانویه و یا اصلاحی به دلایلی از قبیل عدم حصول نتیجه مطلوب و یا عوارض جراحی و یا احساس نیاز به بهبود بیشتر نتایج، انجام می پذیرند. به دلالیل قانونی تشخیص علت جراحی در میان سه علت ارائه شده ذیل از اهمیت برخوردار می باشد. (۱) عوارض جراحی اولیه (۲) نتایج ناخواسته (۳) نیاز به بهبود نتایج حاصله. عوارض پس از عمل، ممکن است بر اثر عملکرد خاصی از سوی جراح ایجاد شود ولی این امری قطعی نمی باشد. برای مثال، به احتمال قوی مسئولیت پایه بینی دفرمه (بدریختی پایه بینی ) بر عهده جراح خواهد بود. در حالی که شکل نامناسب (دفرمه) در قسمت های کناری بینی عموما نتیجه ای ناخواسته می باشد، علی رغم این مطلب که در بیشتر موارد مورد تصور، این عارضه قابل پیشگیری می باشد. جراحی برای بهبود نتایج هنگامی صورت می پذیرد که پزشک و بیمار هر دو احساس کنند که امکان برای انجام اقدامات بیشتر در راستای دستیابی به نتایج بهتر وجود دارد.

هر دو روش جراحی باز و بسته در جراحی ثانویه قابل استفاده می باشند. در بسیاری از جراحی های ثانویه مشکل روبرو حاصل نقص در غضروف و یا ساختمان بینی می باشد. پیوند غضروف روش اصلی برای تصحیح این مشکلات است. الگوریتم مفید بخیه به شرح زیر می باشد.

(۱) همی ترنسدومال (hemi-transdomal) (2) بخیه با استفاده از گاز در قسمت پره های جانبی (۳) بخیه اینتردومال (درون منافذ بینی) (interdomal suture) (4) بخیه در ناحیه سپتوم کالوما.