درمان پیرگوشی

بیشتر پیرگوشی و کم شنوایی های ناشی از قرارگیری در معرض اصوات بلند، قابل پیشگیری اند. آگاهی از منابع بالقوه صدا ساز نظیر آژیرهای خطر، ماشین های برف روب و چمن زنی، اره های مکانیکی و وسایل خانگی پرصدا حائز اهمیت اند.

گوشی ها یا پلاک های گوشی می توانند از گوش ها محافظت کنند، و باید برای جلوگیری از آسیب های شنوایی از آنها استفاده شود. اصوات بسیار بلند روزمره در محیط کار یا منزل می توانند برای شنوایی خطرساز باشند. دوری از اصوات بلند و کاهش زمان قرارگیری در معرض این نوع اصوات روزمره، سودمند است.

برای درمان افراد دچار پیرگوشی راه های بسیاری وجود دارد:

برای درمان مواردی از پیرگوشی ، سمعک راه حل مناسبی است.

وسایل کمک شنیداری سبب می شوند در برخی موقعیت ها، شنیدن برای آنها راحت تر شود. تلفن های مجهز به تقویت کننده، مثالی از این نوع وسایل است. مثال دیگر، دستگاه های FM   است که اصوات را با سمعک  یا بدون سمعک واضح تر می کنند. این دستگاه ها امواج صوتی را مانند یک رادیو به گوش ها می فرستند.

آموختن گفتارخوانی(لب خوانی)، استفاده از نشانه های بینایی برای درک بهتر گفتار نیز به افراد دچار پیرگوشی کمک می کند تا صحبت های مخاطب خود را بهتر درک کنند.

چگونگی انتخاب سمعک مناسب

برای درمان پیرگوشی و ارزیابی میزان کم شنوایی و انتخاب راهکار تقویتی مناسب، مشاوره با متخصصین آموزش دیده خاصی که به صورت تیمی کار می کنند، ضروری است.

پزشک متخصص گوش و حلق و بینی، فرد دچار مشکل شنوایی را ارزیابی می کند و هر گونه بیماری یا اختلالی افزون بر مشکل اصلی پیرگوشی را تشخیص و مورد درمان قرار می دهد.

شنوایی سنج، متخصصی است که میزان شنوایی را ارزیابی و نوع کم شنوایی را مشخص می کند. شنوایی سنج پس از ارزیابی کامل شنوایی تعیین می کند که سمعک می تواند برای درمان پیرگوشی مفید باشد یا خیر.

فرد کم شنوا مورد مشاوره قرار می گیرد و در مورد چگونگی کمک سمعک به بهبود موقعیت های شنیداری به او توضیحاتی داده می شود. پس از آن شنوایی سنج آزمون هایی را جهت تعیین سمعک مناسب انجام می دهد و سمعکی را برای درمان پیرگوشی انتخاب می کند که شنوایی و درک گفتار فرد را به حداکثر برساند.

سمعک برای اکثر افراد مسن دچار کم شنوایی ناشی از پیرگوشی سودمند است، گرچه میزان این سودمندی بستگی به نوع و میزان کم شنوایی فرد دارد.

نکات مهم هنگام صحبت با فرد دچار پیرگوشی

اگر شما یا یکی از آشنایان تان دچار کم شنوایی ناشی از پیرگوشی هستید، این نکات را با اعضای خانواده، دوستان و همکارانتان در میان بگذارید:

- روی خود را به سمت فرد دچار کم شنوایی ناشی از پیرگوشی کنید. طوری که او بتواند چهره شما را هنگام صحبت کردن ببیند.

- اطمینان حاصل کنید هنگام صحبت کردن، نور از رو به رو به شما می تابد. این امر سبب می شود فرد دچار کم شنوایی ناشی از پیرگوشی حالات چهره، حرکات لب و بدن شما را ببیند و ارتباطش راحت تر شود.

- رادیو و تلویزیون را هنگام گفت و گوها خاموش کنید.

- هنگام غذا خوردن یا زمانی که دهانتان را با دستانتان پوشانیده اید، صحبت نکنید.

- کمی بلندتر از معمول صحبت کنید، اما فریاد نزنید. فریاد زدن، ریتم گفتار شما را تغییر می دهد.

- با سرعت طبیعی صحبت کنید و در ادای اصوات برای افراد مبتلا به پیرگوشی اغراق نکنید.

- هر زمان که مقدور بود موضوع صحبت را به فرد دچار کم شنوایی ناشی از پیرگوشی بگویید.

- در صورتی که فرد متوجه صحبت شما نشد، آن را در جملات کوتاه تر و ساده تر بیان کنید.

- در رستوران یا در جمع های خاص، صندلی یا محلی را برای صحبت با افراد مبتلا به پیرگوشی انتخاب کنید که دور از شلوغی و سر و صدا باشد.

برای مطالعه " علل پیر گوشی " کلیک کنید .


دکتر سرمست1

شماره تماس مشاوره و رزرو نوبت: