روش های انجام عمل بینی (باز – بسته)

در جراحی های بینی که پیش از این انجام می شدند، عملکرد تنفسی بینی کمتر مورد توجه قرار می گرفت و به همین دلیل بسیاری از بیماران بعد از عمل زیبایی بینی دچار مشکل تنفسی می شدند. علاوه بر این در بسیاری از عمل های بینی  بیماران بخشی از غضروفهای بینی (و حتی قسمت استخوانی بینی) بیش از حد لازم برداشته می شد که نتیجه آن ایجاد بینی «عروسکی» یا سر بالا بودن بیش از حد بینی بود. بدیهی است که هر یک از نتایج گفته شده علاوه بر اینکه به ظاهر بینی آسیب می رساندند، موجب اختلال عملکرد تنفسی بینی نیز می شدند. طی سالهای اخیر تغییرات زیادی در تکنیکهای عمل زیبایی بینی پدید آمده است که از جمله این تغییرات برداشتن محدود و کاملا حساب شده عناصر ساختمانی بینی است، یعنی فقط آن قسمت از غضروف یا استخوان که موجب ناهماهنگی ظاهری بینی یا مشکل تنفسی میشود، برداشته شده و بقیه قسمتها حفظ می شود، در ضمن در بیشتر موارد از تامپون بینی استفاده نمی شود. حاصل این کار علاوه بر نیل به نتیجه مطلوب از نظر زیبایی و عملکرد تنفسی، حذف ناراحتی و درد خارج کردن تامپون بینی بعد از عمل بینی است

تفاوت روش باز و بسته عمل بینی

برای انجام عمل بینی ۲ روش به نام های روش باز و روش بسته وجود دارد. بعضی جراحان روش بسته عمل بینی و بعضی دیگر روش باز عمل بینی را ترجیح می دهند. جراحی باز بینی نسبتا جدیدتر از روش بسته عمل بینی بوده و طرفداران روش باز عمل بینی در حال افزایش هستند. البته استفاده کردن یک جراح از یک روش الزاما امتیاز مثبت یا منفی ندارد آنچه اهمیت دارد این است که نتیجه نهایی مطلوب از عمل بینی حاصل شود.

تنها تفاوت روش باز عمل بینی با روش بسته عمل بینی این است که در روش باز عمل بینی علاوه بر خطوط برشی که در روش باز عمل بینی به کار می رود، برش کوچکی نیز روی پوست بین ۲ سوراخ بینی داده میشود. مزیت این برش در روش باز عمل بینی این است که می توان پوست بینی را بلند و تمامی ساختمان های اصلی بینی را دقیقا مشاهده کرد و عمل جراحی بینی را زیر دید مستقیم انجام داد.

هزینه جراحی باز بینی و بسته بینی نیز همواره متفاوت است.

بعد از عمل بینی به روش باز محل جوش خوردن این برش در روش بازعمل بینی باقی نمی ماند و جای نگرانی نیست.

برای آشنایی بیشتر با روشهای عمل جراحی بینی رو ی لینک کلیک کنید.