بزرگی شاخک های بینی

شاخک‌های بینی :

شاخک‌های بینی ، ساختارهای استخوانی اسفنجی در طرفین بینی هستند که تنظیم جریان هوا و حفاظت از آناتومی داخلی بینی را بر عهده دارند. عملکرد عمومی شاخک‌های داخلی بینی، کنترل جریان هوا است. از پایین تا بالای بینی ، سه و گاهی چهار شاخک وجود دارد:

۱- شاخک‌های تحتانی

۲-شاخک های میانی

۳-شاخک های  فوقانی

۴- بخش چهارم که به نام شاخک انتهایی شناخته می‌شود در همۀ افراد وجود ندارد .

شاخک تحتانی :

شاخک تحتانی ، بیشترین نقش را در هدایت جریان هوا دارد اما این بخش مسئول مرطوب کردن، گرم کردن و فیلتر کردن هوای ورودی به سیستم تنفسی نیز می‌باشد.

شاخک میانی:

شاخک میانی در درجۀ اول، سینوس ها را محافظت می‌کند .

شاخک فوقانی :

شاخک فوقانی مسئول محافظت از لامپ بویایی (Olfactory Bulb) که محل قرارگیری گیرنده‌های بویایی ‌است، می‌باشد.

بزرگ شدن شاخک‌های بینی یکی از مشکلات جدی در شاخک‌های بینی، هایپرتروفی (Hypertrophy) یا بزرگ شدن شاخک‌ها است. شاخک‌های بینی ممکن است به دلیل آلرژی، التهاب مزمن سینوس‌ها یا محرک‌های محیطی بزرگ شده باشند.

شاخک های بینی

هایپرتروفی شاخک می‌تواند موقعیتی یا مزمن باشد. یک نوع رایج از هایپرتروفی موقعیتی شاخک، چرخۀ بینی است که در آن شاخک ‌های یک طرف بینی متورم شده و پس از ۶-۴ ساعت به اندازۀ طبیعی خود باز می‌گردند؛ در همین زمان شاخک‌ های طرف دیگر شروع به متورم شدن می‌کنند.

کونکا بلوزا  شرایط منحصر به فردی است که در شاخک‌های میانی ایجاد می‌شود. در این حالت شاخک میانی از هوا پُر شده و شبیه به یک بادکنک بزرگ می‌شود. در این موارد، جریان هوا به سینوس‌ها که از طریق یک گذرگاه کوچک به نام مدخل سینوسی صورت می‌گیرد، مسدود می‌شود. در صورت انسداد مدخل سینوسی، هوا به سینوس‌ها راه پیدا نکرده، مایع در سینوس‌ها تجمع یافته و سینوسها دچار عفونت می‌شوند.

درمان بزرگی شاخک های بینی :

گزینه‌های درمان شاخک های بینی  بسته به علت بزرگ شدن شاخک‌ها  ، متفاوت است. بنابراین پزشک باید پیش از شروع  درمان شاخک های بینی  از علت ایجاد مشکل مطمئن شود. اگر شاخک‌های بزرگ شده در نتیجۀ آلرژی یا محرک‌های محیطی باشند، شما می‌توانید با انجام برخی اقدامات احتیاطی ساده از شر عواملی همچون گردۀ گیاهان، گرد و خاک و … خلاص شوید.

بهترین راه درمان برای شاخک‌های بزرگ شدۀ مزمن، به طور خاص وقتی به علت انحراف سپتوم ایجاد شده باشد، انجام جراحی جهت کاهش اندازه شاخک‌های بینی  می‌باشد که اغلب همزمان با جراحی سپتوپلاستی انجام می‌گیرد. در این عمل بخش‌هایی از شاخک اصلاح، کوچک یا برش داده می‌شود.

در واقع هنگامی که عمل کوچک کردن شاخک های بینی  همزمان با سپتوپلاستی انجام می‌شود، ساده  ‌ترین راه برای این کار برش قسمت پایینی شاخکِ متورم با قیچی یا الکتروکوتر  است.

اما در حالت کلی ساده‌ترین راه برای کوچک کردن شاخک‌های بینی عملی به نام کوتر اینترامورال است. این عمل در مطب پزشک نیز قابل انجام است چرا که برش یا برداشتن غشای مخاطی را شامل نمی‌شود. در این عمل، یک پروب یا سوزن وارد سوراخ بینی شده که منجر به تبخیر یا سوزاندن عروق خونی می‌شود. بافت زخم حاصل از این کار به مرور کوچک می‌شود و به این ترتیب منجر به سفت شدن بافت نرم شاخک‌های بینی  می‌گردد.

روش دیگر برای درمان شاخک‌های بزرگ شده ، استفاده از یک برش زیر مخاطی است. در این حالت یک برش کوچک در شاخکی که در پناه استخوان قرار گرفته است، ایجاد می‌شود. سپس بخشی از استخوان جدا شده و غشای مخاطی بر روی استخوان فشرده می‌شود. گاهی یک ساکشن میکرودبریدر  جایگزین استفاده از برش می‌شود. به این ترتیب که یک میله بلند باریک با یک تیغه چرخشی در نوک آن وارد حفرۀ بینی شده و با نوسان خود موجب جدا شدن استخوان یا بافت نرم و ساکشن آن در انتهای باز میله می‌شود.

درمان شاخک

 

 

 برای مطالعه " هایپر تروفی (بزرگی شاخک بینی) " کیلک کنید .