عفونت گوش

معمولا بیماریها و عفونت های گوش میانی به جز ثابت شدگی پایه استخوانی رکابی (اتواسکلروز) و گسیختگی زنجیره استخوانی اثرات خود را به صورت تغییراتی در موقعیت ، رنگ و یکپارچگی پرده گوش منعکس می‌کنند.

عفونت های پرده گوش در داخل لایه‌های پرده گوش ممکن است باعث ایجاد وزیکولهایی در سطح پرده شود مثل میرنژیت بولوز که گاهی در عفونتهای ویروسی و یا زونای گوش دیده می‌شود.

تمپانواسکلروز

به دنبال بیماری التهابی مزمن گوش به شکل پلاکهای سفید و خاکستری ناشی از رسوب مواد هیالینی بر روی پرده گوش تظاهر پیدا می‌کند. عفونت تمپانواسکلروز گوش می‌تواند سبب ثابت شدن استخوانهای گوش شود.

ماستوئید

تقریبا همه بیماریهای التهابی و عفونی گوش میانی و ماستوئید از انتشار عفونتهای بینی و حلق ناشی می‌شوند. عملکرد ضعیف شیپور استاش اساس این بیماریها و عفونت گوش است. شایع‌ترین علل انسداد شیپور استاش عبارتند از: عفونتهای حاد دستگاه تنفسی فوقانی ، آلرژی ، سینوزیت مزمن ، اختلالات تکاملی کام ، تومور و فاکتورهای نژادی . علایم انسداد شیپور استاش شامل کشیدگی پرده گوش به سمت داخل ، درد متناوب خفیف در گوش و کاهش شنوایی خفیف در گوش می‌باشد.

عفونت گوش چرکی حاد

از شایعترین عفونتهای دوران کودکی است بطوری که ۷۰ - ۶۰ درصد کودکان قبل از سه سالگی حداقل یکبار مبتلا می‌شوند. عفونت گوش چرکی حاد معمولا همراه یک عفونت دستگاه تنفسی فوقانی یا به عنوان عارضه عفونتهای ویروسی مثل آنفلوآنزا و سرخک رخ می‌دهد. عفونت گوش چرکی حاد با کاهش شنوایی و درد شدید در عمق گوش به همراه تب می‌باشد. درمان به صورت زودرس با (آنتی بیوتیک|آنتی بیوتیکها)) صورت می‌گیرد. عوارض عفونت گوش چرکی حاد فلج عصب صورتی و مننژیت می‌باشد.

سروزی حاد

عفونت گوش سروزی حاد یکی از علل اصلی کاهش شنوایی در کودکان است. عفونت گوش سروزی حاد ناشی از اختلال عملکرد شیپور استاش در اثر آلرژی و عفونت است. علایم عفونت گوش سروزی حاد عبارتند از: پرده گوش تو رفته ، تغییر رنگ کهربایی یا خاکستری یا آبی تیره و حبابهای هوا در پشت پرده که به آن نمای شیشه مات می‌بخشد. در آزمون شنوایی ، کاهش شنوایی انتقالی وجود دارد.

ماستوئیدیت حاد

ماستوئیدیت حاد به دنبال یک عفونت گوش چرکی درمان نشده بوجود می‌آید. امروزه با پیدایش آنتی بیوتیکها شیوع ماستوئیدیت حاد کمتر شده است. شایع‌ترین میکروارگانیزمی که در ماستوئیدیت حاد دخالت دارد، پنوموکوک است. علایم آن شامل ترشح چرکی غلیظ افزایش یابنده ، درد مبهم و سوزش در پشت گوش و تب می‌باشد. عوارض ماستوئیدیت حاد شامل فلج عصب صورتی ، مننژیت و آبسه مغزی است.

چرکی مزمن

عفونت گوش چرکی مزمن به سوراخ شدگی پا بر‌جای پرده صماخ گوش دلالت دارد. در کسانی که در دوران کودکی دچار بیماری گوش شده‌اند بسیار شایعتر است. از میکروارگانیزمهای موثر بر عفونت گوش چرکی مزمن می‌توان استرپتوکوک و استافیلوکوک و باسیلهای گرم منفی را نام برد. شایعترین علامت ، ترشح یک مایع بدون درد و بدبو است و همچنین کاهش شنوایی. درمان عفونت گوش چرکی مزمن شامل مصرف داروهای موضعی در گوش و استفاده از عمل جراحی عفونت گوش چرکی مزمن می‌باشد.

برای مطالعه " درمان عفونت حاد گوش میانی " کلیک کنید .


دکتر سرمست1

شماره تماس مشاوره و رزرو نوبت: