عمل بینی خوب یا بد

این روزها جراحی زیبایی بینی یا راینوپلاستی به مبحثی آشنا تبدیل شده که در مکان ها و موقعیت های مختلف درباره آن اظهارنظر می شود. از جلسه های علمی متخصصان گوش و حلق و بینی و جراحان پلاستیک گرفته تا مجامع آسیب شناسان اجتماعی. این مطلب که افزایش روزافزون افرادی که متقاضی انجام عمل بینی هستند، در جامعه ما چه پیش زمینه هایی دارد و آیا باید با آن به عنوان یک معضل اجتماعی برخورد شود یا نه، نیاز به تحقیقات هدف دار و کارشناسی با در نظر گرفتن مباحث جامعه شناختی دارد. چه عاملی است که خصوصاً در ۱۰ سال اخیر، ابتدا دختران جوان و به دنبال آنها افرادی از گروه های جنسی و سنی متنوع را به سمت زیبا کردن بینی سوق داده است؟ آیا در سایر جوامع هم چنین روندی در سال های اخیر ایجاد شده است؟ آیا اساساً برای زیبایی بینی یا در نگاهی کلی تر، چهره خوشایند، یک تعریف جهانی که همه افراد و جوامع را دربر بگیرد، وجود دارد؟ آیا تنها با دستکاری کردن بینی می توان به نتایج مطلوب زیبایی صورت دست یافت؟ آیا همه افراد را می توان با یک رویکرد مورد بررسی قرار داد، تجزیه و تحلیل کرد و توصیه یا عدم توصیه به انجام عمل بینی را مطرح کرد؟

واقعیت این است که برای یافتن پاسخ صحیح اکثر این سوالات، نیاز به انجام تحقیقاتی است که برای جامعه ما استاندارد شده باشند. معیارهای زیبایی و تعادل صورت، که بینی هم جزیی از عمل بینی محسوب می شود، برای هر جامعه و نژاد، منحصر به فرد بوده و با توجه به تفکر عمومی و نمای غالبی که بین افراد آن جامعه یافت می شود، تعیین می شود.

در بسیاری از موارد، افراد تصور نادرستی از ساختار بینی خود دارند و در نتیجه انتظار آنها از جراح و نتایج عمل بینی ممکن است واقع گرایانه نباشد. در واقع ممکن است با ارزیابی مناطق مختلف بینی و صورت و ارتباط آنها با یکدیگر، مشخص شود آنچه بیمار از آن شکایت دارد، اساساً تنها مربوط به بینی نبوده یا تنها با عمل بینی قابل اصلاح نباشد. اختلال در شکل لب ها، دندان ها، فک ها، گونه ها و چانه از مسائل مهمی هستند که قبل از تصمیم گیری در مورد عمل بینی خوب باید مورد توجه قرار گیرند.

در حال طبیعی، پوست بینی روی اسکلتی شامل استخوان و غضروف کشیده شده است. اقداماتی که می توان توسط آنها ماهیت یا شکل پوست را تغییر داد، محدود بوده و بیشتر توجه روی غضروف ها و استخوان های بینی معطوف می شود. بنابراین تغییر در اندازه، ضخامت، جهت و استحکام غضروف ها و تا حدی استخوان های بینی است که شکل نهایی آن را تعیین می کند. گاهی ایجاد یک تغییر کوچک در شکل غضروف های بینی، منجر به تغییر شکل آشکار نمای کلی آن بعد از عمل بینی می شود. همین عامل است که عمل بینی خوب را تبدیل به عملی بسیار دقیق و پیچیده کرده است. به طوری که بسیاری از جراحان، آن را ظریف ترین و در عین حال مشکل ترین جراحی پلاستیک بدن می دانند.

با وجودی که با معرفی تکنیک ها و روش های جدید عمل بینی ، طیف وسیعی از تغییرات را می توان در بینی ایجاد کرد، باید توجه داشت که دستیابی به بعضی نتایج عمل بینی ، عملی یا منطقی نیست. نکته دیگری که بسیار حائز اهمیت است، بازسازی ساختار عملکردی بینی در کنار ظاهر خارجی آن است. دستیابی به نتایج عمل بینی خوب، به قیمت از دست رفتن کارکردهای طبیعی بینی، به هیچ وجه قابل قبول نیست. عمل بینی خوب همیشه تنها یک جراحی برای تغییر شکل ظاهری بینی نیست. بعضی از مشکلات ساختاری بینی را به جز با اقدامات استاندارد و یک عمل بینی خوب نمی توان اصلاح کرد. در بسیاری از موارد عمل بینی ، همزمان با اصلاح ظاهر بینی، جراحی های عملکردی بینی هم انجام می شود. در عین حال افرادی که دچار مشکلات زمینه یی بینی و سینوس های اطراف بینی (مانند آلرژی یا سینوزیت مزمن ) هستند کاندیداهای مناسبی برای عمل بینی خوب نبوده و لازم است در ابتدا درمان مناسب برای بیماری زمینه یی آنها انجام شود. به این ترتیب ارزیابی بیمار و تصمیم گیری درخصوص انجام یا عدم انجام عمل بینی ، فرآیندی نسبتاً پیچیده است که نیاز به همکاری پزشک و بیمار و گاهی استفاده از روش های ارزیابی عملکرد بینی و تصویربرداری مناسب دارد.

برای مطالعه " نشانه های عمل بینی موفق" کلیک کنید .