عمل بینی و نحوه ی انجام آن

وقتی صحبت از جراحی‌های بینی می‌کنیم منظور  جراحی‌های پلاستیک (زیبایی) و جراحی‌های عملکردی داخل بینی است. جراحی‌های عملکردی برای اصلاح عملکرد داخل بینی انجام می‌شود. این جراحی‌ها معمولاً  در افرادی که از راه بینی نمی‌توانند به دلایل مختلف از جمله انحراف تیغه بینی تنفس کنند، انجام می‌شود. انحراف تیغه بینی در بعضی از افراد آنقدر  شدید می‌شود که تنفس را حتی از حفره بینی نیز محدود  می‌کند. این افراد حتماً به جراحی نیاز دارند. افرادی که دچار پلیپ‌های بینی هستند و یا مشکلاتی مثل بزرگ شدن بیش از حد شاخک‌های بینی دارند نیز حتماً باید تحت جراحی قرار گیرند. جراحی زیبایی بینی نیز برای اصلاح شکل ظاهری بینی و از بین بردن دفورمیتی های بینی مورد استفاده فرار می گیرند و گاهی نیز این دو جراحی به صورت همزمان انجام می شوند.

عمل جراحی بینی در اتاق عمل ، در شرایط کاملاً استریل و بدون نیاز به بیهوشی عمومی قابل انجام است. مدت زمان عمل جراحی به طور متوسط یک الی دو ساعت می باشد . ولی در مواردی که بینی مشکلات بیشتری داشته باشد و یا نیاز به اقدامات بیشتری نظیر اصلاح انحراف بینی – برداشت پولیپ بینی و یا کارهای ترمیمی و یا پیوند از مناطق دیگر باشد زمان بیشتری طول می کشد.

عمل جراحی بینی با بی حسی موضعی به تنهایی توصیه نمی شود و ایجاد یک خواب سبک و بی دردی عمیق توسط متخصص بیهوشی همواره مکمل عمل بی حسی موضعی بینی است و سبب می شود که ضمن پرهیز از خطرات بیهوشی عمومی ، بیمار در یک وضعیت راحت و بدون درد ، به راحتی مراحل جراحی را تحمل کند و خاطره بدی از عمل جراحی در ذهن او به وجود نیاید .

این عمل به دو روش باز و بسته انجام می شود و بنابر نظر جراح و مشکلات بینی ، روش انتخابی به بیمار پیشنهاد می شود. عموما جراحان با تجربه ترجیح می دهند که در عمل جراحی های بینی های کج و تصادفی که دسترسی به نواحی عمقی تر بینی مورد نیاز است و یا در مواردی که ضرورت انجام پیوند (گرافت) استخوانی و غضروفی و جود دارد و یا با باز سازی نوک بینی نیاز به دید کافی و دقت بیشتری دارد و همچنین در بیماران مبتلا به شکاف لب و شکاف کام از روش باز استفاده نمایند.

در این روش با باز کردن پوست موجود بر روی تیغه بین دو سوراخ بینی ، ابتدا پوست بینی از ساختمان غضروفی و سپس استخوان بینی جدا شده و بعد از انجام اعمال و تکنیک های ضروری بر روی اسکلت بینی مجددا پوست به محل سابق خود برگردانده شده و ترمیم می شود و چنانچه به طور دقیق و ظریف ترمیم شود فاقد اسکار و عوارض خواهد بود . در این روش مخاط بینی و فضای داخل حفرات بینی بدون دستکاری باقی می ماند.

در روش بسته که شایع ترین روش عمل جراحی بینی است برش های لازم برای عمل جراحی از طریق سوراخهای بینی بر روی مخاط داخلی بین غضروف و استخوان ها انجام شده و با ایجاد یک تونل مناسب ، جراحی از این مسیر انجام می شود.

سپس در پایان با بستن محل برش ها بدون اینکه نیاز به بریدن و یا بخیه بر روی پوست بینی باشد عمل خاتمه می یابد . در طی عمل جراحی بینی بنابر نیاز ممکن است «قوز» یا برجستگی بینی که شامل غضروف های جانبی و پشت بینی و استخوان بینی است برداشته شود ، سپس با جمع کردن دو طرف استخوان ها ، بینی بیمار از طرفین جمع و کوچکتر می شود .

پس از این مرحله در ناحیه نوک بینی و بر اساس تکنیک مورد نظر جراح غضروف های این منطقه خارج و بعد از اصلاح و حذف قسمت های برجسته و اضافی و ایجاد یک شکل جدید در محل مناسب تثبیت می شود . و چنانچه بیمار دارای مشکلات داخلی بینی نظِیر انحراف تیغه بینی یا پولیپ بینی باشد موارد فوق همزمان با این عمل جراحی برطرف خواهد شد . همچنین در صورتیکه بیمار نیاز به کوچک کردن پره های بینی و یا سوراخ بینی داشته باشد نسبت به این امر اقدام لازم صورت می گیرد. سپس در پایان عمل تمامی بخش های بینی در کنار همدیگر قرار گرفته تناسب جدید بینی با صورت کنترل می شود و سرانجام با گذاشتن نوار آغشته به پماد آنتی بیوتیک داخل بینی پانسمان می شود و به وسیله چسب پوست بینی بر روی ساختمان جدید بینی شکل داده می شود و به وسیله گچ گیری و یا استفاده از محافظ های پلاستیکی و فلزی ، قالب های مورد نظر برای بینی ایجاد می شود.

انتخاب قالب های گوناگون بینی بنابر تجربه و انتخاب جراح و میزان حجم کارهای انجام شده در طی عمل جراحی صورت می گیرد و هیچکدام مزیتی بر دیگری ندارد.

عمل جراحی بینی اگرچه بسیار ساده به نظر می آید ، لیکن داشتن اطلاعات علمی از آناتومی و فیزیولوژی بینی ، دید هنری و طراحی قوی و تجربه کافی و از ضروریات درست انجام دادن آن است. زیرا بر خلاف تصور عموم که بینی را یک ساختمان واحد می دانند ، اسکلت بینی از ۷ قطعه استخوان مختلف و ۵ قطعه غضروف تشکیل شده است ، که توسط عضلات متعدد وپوست از بیرون ومخاط از داخل پوشیده است و ازطرفی دیگر به علت عدم دید کافی به فضای بسته بینی ، تجربه و تبحر جراح است که می تواند با حذف و یا اضافه کردن غضروف ها و استخوان های بینی شکل مورد نظر را بیافریند و با درست قرار دادن قطعات ایجاد شده در کنار یکدیگر و انجام یک گچ گیری صحیح و دقیق درصد موفقیت جراحی خود را افزایش دهد.

در جراحی پلاستیک بینی ، جراح علاوه بر شناخت کافی از آناتومی بخش های مختلف بینی ، می باید توانایی فهم نقشی که هر یک از غضروف ها و استخوان های بینی در بروز مشکلات ظاهری بینی دارد را داشته باشد و نیز می باید قدرت تجسم سه بعدی از بینی و صورت و توانایی خلق زوایای مناسب توسط غضروف و استخوان های بینی با سایر بخش های صورت باشد تا بتواند ضمن حذف عیوب ظاهری بینی تا حدودی در آشکار نمودن زیبایی های پنهان صورت و یا پوشاندن عیوب دیگر صورت ، نظیر عیوب گونه ، چانه ، لبها و پیشانی کمک کننده باشد.