عمل پره‌های بینی

متناسب و کوچک کردن پره‌های بینی در عمل زیبایی بینی بر اساس تقاضای مراجعه‌کنندگان صورت می‌گیرد. در حقیقت اگر پره‌های بینی فردی بزرگ باشد و نیاز به کوچک کردن پره‌های بینی وجود داشته باشد، برش‌هایی کنار پره بینی فرد ایجاد می‌شود و با تکنیک خاصی کوچک کردن پره‌های بینی صورت می‌گیرد. اجرای تکنیک کوچک کردن پره‌های بینی به دانش و تجربه جراح بستگی زیادی دارد. هرچه جراح مهارت و تجربه بیشتری داشته باشد و با تمرکز زیاد این بخش از عمل بینی را پشت سر بگذارد احتمال نمایان شدن بخیه‌های کنار پره‌های بینی کم و کمتر می‌شود. اما فواید و نتیجه نهایی این شیوه برای زیبایی بینی به حدی است که در مقابل نمایان شدن آثار خفیف کنار پره‌های بینی قابل گذشت است.

روش بخیه زدن پره‌های بینی

روش صحیح بخیه زدن پره‌های بینی بسیار مهم می باشد که از عواقب روش نادرست بخیه زدن پره‌های بینی تشکیل گوشت اضافه و یا ماندگاری اسکار می باشد که ماندگاری اسکار به نوع پوست فرد و رنگ‌ آن، میزان دقت و تجربه جراح و همینطور به چگونگی مراقبت‌های بعد از عمل بینی نیز مرتبط است. همانطور که می‌دانید پره‌های بینی از جمله حساس‌ترین بخش‌ها در جراحی بینی محسوب می‌شود و اگر جراح حین عمل دقت و ظرافت کافی را برای ایجاد برش و بخیه‌ زدن پره‌های بینی نداشته ‌باشد، ممکن است در بروز گوشت‌ اضافه و یا ماندگار شدن اسکار بخیه موثر باشد. البته احتمال بروزاین عارضه در افرادی که دارای بینی‌های پهن و گوشتی هستند در مقایسه با دیگران بیشتر است. به این ترتیب جراح اگر دقت و فرصت کافی برای عمل بینی  نداشته باشد، نمی‌تواند با ظرافت روی بخیه‌ها کار کند و این مسئله ممکن است خط برش و بخیه را کمی پررنگ کند. البته برای ترمیم این عارضه راه‌هایی وجود دارد که می‌توان از کرم‌های ترمیم‌کننده، لیزر برای بازسازی پوست نام برد.

عوارض کوچک کردن بیش از حد پره‌های بینی

کوچکی بیش از حد پره‌های بینی مشکل‌ساز می‌شود. پره‌های بینی به عنوان دریچه‌های آن عمل می‌کنند. اگر بیماری که تحت عمل جراحی بینی قرار گرفته، هنگام تنفس پره‌های بینی به تیغه بینی نزدیک شود به این معنی است که یا از ابتدا پره‌های بینی‌اش ضعیف بوده که با عمل بینی ضعیف‌تر شده یا اینکه جراح حین عمل بینی، ساختارهای نگهدارنده بینی را تقویت نکرده است. در اینم واقع بیمار نیازمند عمل جراحی مجدد بینی  است به این صورت که لازم است سوراخ‌های بینی را کمی بزرگ‌تر کنیم، یعنی از تیغه بینی غضروفی برداریم و آن را به سوراخ‌های بیش از حد تنگ شده پیوند بزنیم.