لایه ی درم و هیپودرم پوست

لایه ی درم پوست :

لایه ی  دِرم پوست  که به آن کوریوم (corium) هم گفته می شود پوست حقیقی را تشکیل می دهد و شامل یک لایه ی نازک در بیرون و یک لایه ی شبکه ای متراکم (که ضخیم تر و عمقی تر از لایه ی اول است) می شود. لایه ی  درم پوست  دارای شبکه رگ های خونی و لنفی، رشته های عصبی، پایانه های اعصاب حسی، چربی، فولیکول های مو، غدد سِباسِه (ترشح کننده چربی و مواد زاید اپی تلیال)، مجاری غدد عرق، رشته های عضله صاف، رشته های قابل ارتجاع (الاستین) و کلاژن فراوان است.

لایه ی هیپودرم پوست :

لایه ی هیپودرم پوست عمقی ترین لایه ی پوست و بافتی همبندی ، شُل و حاوی  مقادیر متغیر چربی است که از پوست حمایت به عمل می آورد. این لایه در واقع پوشاننده ی تمام بدن است. در این لایه همچنین سرخرگها، سیاهرگ ها و اجسام پاچینی (pacini’s corpuscles) قرار گرفته اند. اجسام پاچینی که نخستین بار فیلیپوپاچینی آناتومیست ایتالیایی (۱۸۸۳- ۱۸۱۲) به وجود آنها پی برد، اعضای انتهای حس اختصاصی شبیه به لامپ های سفید رنگی هستند که هر یک از آنها به انتهای یک رشته ی عصبی منفرد در بافت همبند زیر پوستی بسیاری از بخش های بدن (به ویژه کف دست و پا) و اندام های تناسلی متصل می شوند. این اجسام به فشار و ارتعاش حساس هستند.

- رنگ پوست افراد بر حسب مقدار ماده ی ملانین موجود در اپیدرم پوست   متغیر است تفاوت های ژنتیکی، مقدار ملانین را مشخص می کنند. پرتوهای فرابنفش خورشید، تولید ملانین را تحریک می کنند و این ماده به طور همزمان با جذب پرتوهای مزبور موجب تیره شدن رنگ پوست می شود.

* منبع : راهنمای پزشکی خانواده - جراحی پلاستیک(ترمیمی و زیبایی )

برای مطالعه "پوست و جراحی پلاستیک  " کلیک کنید .