مهمترین عامل موفقیت جراحی بینی

در ابتدا جراح، پوست و لایه عضلانی مذکور را از روی ساختمان استخوانی-غضروفی بلند میکند، سپس تغییرات بر روی غضروف و استخوان اعمال می گردد. بر روی پوست و عضله تقریبا کار خاصی انجام نمیشود و این لایه بر حسب میزان الاستیسیته خود نسبت به تغییرات استخوان و غضروف واکنش نشان میدهد و بر روی ساختمان استخوانی-غضروفی می خوابد و نهایتا فرم میگیرد. فاکتور اصلی و تعیین کننده در نتیجه جراحی بینی همین میزان الاستیسیته پوست است.

پوست غیر الاستیک در بینی گوشتی به کاهش حجم کمتر پاسخ میدهد ولی به تغییر فرم نسبتا خوب و به افزایش حجم بینی به خوبی پاسخ می دهد.

بنابرین جراح با تجربه در جراحی بینی های گوشتی در صورتی که هدف کوچک نمودن بینی نباشد میتواند نتایج خوبی بگیرد.

پوست خوب و انعطاف پذیر و جوان و با خاصیت الاستیسیته خوب -در یک بینی استخوانی- قدرت مانور زیادی برای اعمال تغییرات مختلف به جراح میدهد.

حتی جراح کم تجربه نیز در بینی های استخوانی میتواند نتایج خوبی بگیرد ولی حصول نتیجه مطلوب در جراحی بینی گوشتی نیازمند یک جراح دقیق و کار کشته میباشد. با این همه حتی در دست های یک جراح حاذق نیز یک بینی با پوست خوب (استخوانی) نتیجه بهتری نسبت به یک بینی با پوست بد (گوشتی) کسب می کند.