مینیر گوش چیست؟

مینیر گوش یک اختلال در گوش داخلی است با افزایش فشار مایع درونی گوش داخلی بیماری مینیر گوش عارض میگردد و در سنین ۲۰ تا ۶۰ سالگی بیشتر رخ میدهد. علت اصلی این بیماری ناشناخته است ولی در زمینه اختلال ژنتیکی عوامل متعددی موجب بروز یا تشدید مینیر گوش میشود.در این بیماری اختلال هوشیاری و سردرگمی غیر عادی است.

بیماری مینیر گوش که هیدروپس آندولنف نیز نامیده می شود، اختلال در گوش داخلی است. این بیماری یکی از مهمترین و شایعترین دلایل سرگیجه واقعی در گوش داخلی به حساب می آید. بیماری در بیشتر موارد فقط یک گوش و در حدود ۱۵% از بیماران هردو گوش را درگیر می کند. شروع بیماری مینیر گوش به طور معمول در سنین بین ۲۰ تا ۵۰ سال و در بین زنان و مردان به طور مساوی رخ می دهد.

علائم

علائم و نشانه های بیماری مینیر گوش شامل سرگیجه چرخشی، کاهش شنوایی، وزوز گوش (غرشی، همهمه، صدای زنگ) و احساس پری در گوش مبتلا می باشد.

وزوز و احساس پری ممکن است فقط در حین تغییرات شنوایی احساس شود و بعد از آن از بین برود و یا در طول حملات سر گیجه یا بعد از آن رخ دهد، همچنین ممکن است دائمی باشد. افت شنوائی متغیر در مراحل اولیه بیماری مینیر گوش به ویژه در فرکانس های بم دیده می شود. با گذشت زمان کاهش شنوائی دائمی و در تمام فرکانس ها پیشرفت می کند. صداهای بلند ممکن است در گوش مبتلا آزار دهنده باشد اما از بین تمام علائم و نشانه ها، سرگیجه معضل اصلی بیماری مینیر گوش است که معمولاً در پی اختلالات گوش داخلی و یا سیستم عصب مرکزی رخ می دهد.

حملات سرگیجه در بیماری مینیر گوش معمولاً ۲۰ دقیقه تا ۲ ساعت و در بعضی بیماران بیشتر طول می کشد. که در این مدت بیمار قادر به انجام فعالیت های روزمره زندگی نمی باشد.

بیمار مبتلا به مینیر گوش ممکن است بعداز حملات سرگیجه چندین ساعت خواب آلوده باشد و احساس عدم تعادل نیز چندین روز طول بکشد.

این علائم ممکن است جزئی و خفیف باشد و یا با بروز حملات سرگیجه شدید، پی در پی و ناگهانی باعث ناتوانی در فرد شود.

تشخیص مینیر گوش

ابتدا تاریخچه کامل شامل چگونگی سرگیجه، شدت، مدت زمان و تداوم آن همچنین مدت زمان کم شنوائی، تغییرات آن، وزوز و احساس پری در یک یا هردو گوش از بیمار مشکوک به مینیر گوش پرسیده می شود. اطلاعات دیگری نیز در مورد سابقه بیماری سفلیس، اریون، دیگر عفونت های جدی، التهابات چشم، نقص سیستم ایمنی، آلرژی و جراحی گوش در گذشته از بیمار پرسش می گردد. همچنین در مورد سلامت عمومی مثل دیابت، فشار خون، چربی خون بالا، مشکلات تیروئید، اختلالات عصبی- روانی از بیمار سئوال می شود که در صورت وجود این بیماری ها برای بررسی و درمان آن اقدام می شود.

با کامل شدن تاریخچه بیماری ، تست های تشخیص عملکرد شنوائی و تعادل انجام می شود. آزمایش های سنجش شنوائی معمولاً بیان گر کاهش شنوائی حسی در گوش مبتلا به مینیر گوش می باشد. توان تمایز گفتار (توانایی بیمار برای تشخیص بین لغات مشابه مثل میز و تیز) اغلب در گوش مبتلا به مینیر گوش کاهش می یابد.

تست های تشخیصی و بررسی تعادل

· ENG (الکترونیستا گموگرافی) برای بررسی عملکرد تعادل در افراد مبتلا به مینیر گوش انجام می شود. در یک اتاق تاریک، الکترودهایی در نزدیکی چشم بیمار قرار داده می شود. آب یا هوای گرم یا سرد به آرامی در مجرای هر یک از گوش ها وارد می شود. چشم ها به طور هماهنگ شروع به حرکت می کنند (نیستاگموس). بررسی حرکات چشم جهت ارزیابی سیستم تعادل بیمار دچار مینیر گوش مورد استفاده قرار می گیرد. این آزمایش نشان می دهد در نیمی از موارد عملکرد تعادلی کاهش یافته است.

· تست های دیگری از جمله Test Rotational و پوسچوروگرافی (یا آزمون تعادلی) نیز ممکن است برای ارزیابی سیستم تعادل بیماران مبتلا به مینیر گوش انجام شود.

سایر تست های تشخیصی

- ECOG :این آزمایش بیانگر افزایش فشار مایع گوش داخلی در بعضی بیماران مینیر گوش است.

- ABR : تست پاسخ شنیداری ساقه مغز همراه تست های دیگر از جمله MRI  و  CT برای رد یا وجود تومور در عصب شنوائی یا تعادل بکار می رود. این نوع تومور نادر است اما باعث بروز علائم و نشانه هایی شبیه علائم بیماری مینیر گوش می شود.

برای مطالعه " درمان بیماری مینیر گوش " و " بیماری مینیر گوش " کلیک کنید .