پیشگیری از مینیر گوش

توصیه هایی برای تغییر روش زندگی به منظور کاهش تعداد حملات بیماری مینیر گوش:

- اجتناب از مصرف الکل، کافئین، سیگار، خستگی زیاد و استرس

- مصرف غذائی صحیح می تواند در کاهش خطر ابتلا به مینیر گوش مفید باشد

- خواب کافی جهت پیشگیری

- انجام فعالیت های بدنی موثر برای پیشگیری از مینیر گوش می باشد

تشخیص و درمان

یک رژیم غذائی کم نمک و مدر (افزایش دهنده ادرار) ممکن است باعث کاهش تعداد حملات بیماری مینیر گوش در بعضی بیماران شود. بدین منظور مصرف داروهای منظم طبق دستور و مصرف غذای کم نمک در درمان اهمیت زیادی دارد. داروهای ضد سر گیجه مثل Antivert ( با نام تجاری – Meclizine ) یا Valium ( با نام تجاری – diazepam ) باعث درمان موقت در بیماری مینیر گوش می شود. داروی ضد تهوع نیز گاهی برای درمان بیمار مبتلا به مینیر گوش تجویز می شود. داروهای ضد سر گیجه و ضد تهوع ممکن است باعث ایجاد خواب آلودگی در بیمار شود.

بیمار مبتلا به مینیر گوش باید از مصرف کافئین، سیگار و الکل اجتناب کند. خواب منظم و تغذیه مناسب در درمان اهمیت زیادی دارد. همچنین انجام فعالیت فیزیکی و پرهیز از خستگی زیاد از موارد دیگر موثر در درمان می باشد. استرس ممکن است باعث تشدید سرگیجه و وزوز در بیماری منییر شود که اجتناب از استرس و مشاوره روانپزشکی توصیه می شود. بیمار مبتلا به مینیر گوش با سر گیجه ناگهانی باید از رانندگی خودداری کند.

درمان جراحی مینیر گوش

هنگامیکه با روش های ذکر شده، حملات سر گیجه را نتوان کنترل کرد یکی از روش های درمان جراحی مینیر گوش زیر توصیه می شود:

- درمان (Chemical  labyrinthotomy) یا لابیرنتکتومی شیمیایی یک روش مناسب برای کنترل و درمان حملات بیماری مینیر گوش می باشد. به این ترتیب که داروئی مانند جنتامایسین و یا داروهای دیگر در گوش میانی تزریق می شود. جنتامایسین یک آنتی بیوتیک است که باعث کاهش عملکرد تعادل در گوش تحت درمان مینیر گوش و در نتیجه کنترل سرگیجه با حفظ شنوائی در سه چهارم موارد می شود.

به جز دوره ای کوتاه پس از درمان مینیر گوش که به عنوان دوره عدم تعادل یا دوره تطابق بیمار با سطح جدیدی از عملکرد تعادل نام دارد، این درمان قابل تحمل می باشد. همچنین در مقایسه با دیگر روش های درمان جراحی مینیر گوش ساده تر و کم خطر تر می باشد.

- شانت آندولنفاتیک یا روش دکمپرسیون (decompression) یک درمان جراحی گوش است که در آن ساک اندولنفاتیک که محل تجمع مایعات گوش داخلی است، باز می شود. با این روش حملات سر گیجه در ۲/۱ تا دو سوم افراد مبتلا به مینیر گوش درمان می شود. اما تعادل افراد دائمی نیست. زمان بهبود بعد از این درمان جراحی درمقایسه با روش های دیگر کوتاهتر است.

- قطع عصب وستیبولر روش دیگری است که عصب تعادل از محل خروج آن از گوش داخلی به سمت مغز قطع می شود. حملات سرگیجه در تعداد زیادی از بیماران مبتلا به مینیر گوش به طور موقت درمان می شود و در بیشتر افراد شنوائی حفظ می شود.

- تخریب لابیرنت و قطع عصب هشت: در این روش مکانیسم تعادل و شنوائی در گوش داخلی در یک گوش مختل می شود. این روش زمانی که بیمار دچار افت شدید شنوایی در گوش مبتلا به مینیر گوش است مورد استفاده قرار می گیرد. تخریب لابیرنت و قطع عصب هشت باعث کنترل حملات سر گیجه در درصد بالایی از بیماران مبتلا به مینیر گوش می شود.

برای مطالعه " درمان بیماری مینیر گوش " و " بیماری مینیر گوش " کلیک کنید .