عارضه گوش شناگران

عفونت گوش شناگران

فصل گرما به نیمه راه رسیده است و به قولی چله تابستان شده است. در هر فصلی هم بیماری‌هایی شایع می‌شود. عفونت گوش هم از آن دسته بیماری‌هایی است که با تغییر فصل گونه‌های متفاوتی به خود می‌گیرد. عفونت گوش خارجی که در اصطلاح «گوش شناگران» هم قلمداد می‌شود در تابستان و گرما شایع‌تر و عفونت گوش میانی در فصل سرما افراد بیشتری را به خود مبتلا می‌کند.گوش خارجی شامل لاله گوش ، مجرای شنوایی و نیز پرده گوش می‌شود. عفونت‌های گوش خارجی از شایع‌ترین بیماریهایی است که متخصص گوش و حلق و بینی با آن مواجه می‌شود.

مجرای گوش از ۲ قسمت تشکیل شده است؛ یک قسمت غضروفی و قسمت داخلی آن، قسمت استخوانی است. پوست مجرای گوش شدیداً غرقابل نفوذ بوده و به عنوان یک سر فیزیکی مقاوم در مقابل عفونت عمل می‌نماید. ترشحات سلول‌ها و نیز سلولهای مردم مجرا و پرده گوش باعث تولید جرم گوش می‌شود که بطور طبیعی حرکت این ترشحات به سمت بیرون می‌باشد.

گوش شناگران حالتی است که در آن گوش خارجی بیمار بدلیل التهاب، تحریک و یا عفونت دردناک می‌شود. این علائم  و نشانه ها  را بیمار زمانی تجربه می‌کند که آب آلوده وارد گوشش شود. ورود آب آلوده این امکان را فراهم می‌آورد که باکتری‌ها به گوش خارجی نفوذ کرده و باعث درد شوند. از آنجائیکه این حالت اکثراً نزد شناگران دیده می‌شود بعنوان «گوش شناگران» نامیده می‌شود. گوش شناگر بیشتر در کودکان و نوجوانان دیده می‌شود امــّــا نزد مبتلایان به اگزمای پوست کانال (حالتی که باعث پوسته ریزی و خارش پوست گوش می‌شود) و همچنین نزد کسانی که تجمع جرم در داخل کانال گوششان زیاد است نیز دیده می‌شود.

گوش شناگران که به آن عفونت گوش خارجی هم می‌گویند، با عفونت معمولی گوش فرق می‌کند. معمولاً وقتی می‌گویند بچه‌ای دچار عفونت گوش شده است منظورشان عفونت گوش میانی است، نه عفونت گوش خارجی. این اتفاق معمولاً وقتی می‌افتد که یک بچه سرما خورده باشد. اما عفونت گوش شناگران وقتی اتفاق می‌افتد که یک نوع باکتری در کانال گوش – که راهی به سوی پرده گوش است - شروع به رشد کند. در این کانال یک پوسته ظریف وجود دارد که توسط لایه نازکی از واکس یا‌‌ همان جِرم گوش پوشیده شده و محافظت می‌شود. بیشتر وقت‌ها آب از طریق این کانال به گوش وارد شده و از آن خارج می‌شود، بدون این‌که مشکل خاصی به‌وجود بیاید.

علت عفونت گوش شناگران

 مرطوب بودن کانال گوش عامل شایع عفونت گوش خارجی است. به هنگام دوش گرفتن و شنا کردن ممکن است آب وارد کانال گوش شود. زندگی در محیط‌های شرجی نیز می‌تواند باعث مرطوب بودن مجرای گوش شود. وقتی داخل کانال مرطوب باشد، باکتری‌ها که به طور معمول در کانال گوش ساکن هستند شروع به تکثیر می‌کنند و باعث تحریک و عفونت کانال می‌شوند. اگر عفونت گسترش یابد نواحی مجاور گوش را نیز ممکن است گرفتارکند. گوش شناگران التهاب یا عفونت گوش خارجی و مجرای خارجی گوش است. مجرای گوش مشتمل بر غده‌هایی است که روغن، عرق و واکس گوش تولید می‌کنند. واکس گوش به حفظ محیط اسیدی در مجرای گوش کمک می‌کند. چنانچه مجرای گوش اسیدیته خود را از دست بدهد، باکتری‌ها می‌توانند با سهولت بیشتری رشد کنند.

عوامل

برخی مردم، از جمله افراد مبتلا به دیابت ، دارای محیط اسیدی کمتری هستند محیط مرطوب در مجرای گوش از آن زمینه کشت مناسبی برای باکتری‌ها فراهم می‌آورد. آبی که پس از شنا یا استحمام در گوش باقی می‌ماند، می‌تواند به عفونت منجر شود.  عفونت گوش شناگران در آب و هوای گرم و مرطوب شیوع بیشتری دارد بخصوص در افراد شناگر و با توجه به گرم شدن هوا و فصل شنا درصد بالای مراجعین به مطب و درمانگاه را این افراد شامل می‌شوند. از عوامل دیگر آسیب به مجرای گوش در اثر صدمات موضعی مانند استفاده از سنجاق سر و یا ناخن برای تمیز کردن گوش و نیز حتی استفاده از گوش پاک کن‌های پنبه‌ای می‌تواند در تکامل عفونت خارجی گوش مؤثر باشد.

آلوده بودن آب استخر یا وان، تمیز کردن مکرر گوش با گوش پاک کن، تماس با مواد شیمیایی خاصی مثل اسپری یا رنگ مو، صدمه به پوست کانال به دنبال شستشوی  جرم گوش برای خارج کردن جرم گوش، وجود زخم روی پوست کانال گوش و وجود ضایعات پوستی کانال مثل اگزما و... در این عفونت موثر هستند.

عوارض

در مراحل اولیه بدلیل التهاب و تورم مجرای گوش احساس پُری گوش و خارش در بیمار ایجاد می‌شود. این عوامل خود باعث دستکاری بیشتر گوش می‌شود که این دستکاری باعث گسترش عفونت گوش شناگران می‌گردد. با گسترش و پیشرفت التهاب ترشحات در داخل کانال گوش تجمع می‌یابد که به تدریج چرکی و بدبو می‌گردد.  هم چنین کانال گوش خارجی تنگ می‌گردد که باعث درد در لاله گوش می‌گردد به نحوی که با دست زدن به لاله گوش بیمار به شدت از درد شکایت می‌کند و  با گسترش عفونت و التهاب مجرای گوش کاملاً بسته می‌شود که در این حالت لاله گوش نیز قرمز و متورم شده است. غدد لنفاوی زیر فک بیمار بزرگ و دردناک شده است و با حرکت فک بیمار از درد شکایت دارد.

  • عوارض عدم درمان عفونت گوش شناگران

- عفونت مکرر و مزمن کانال گوش .
- کاهش شنوایی ؛ که در صورت درمان عفونت گوش معمولاً شنوایی نیز به حالت اولیه بر می‌گردد.
- آسیب و تخریب غضروف یا استخوان گوش ؛این حالت در موارد شدید و معمولاً در مبتلایان به دیابت دیده می‌شود که عفونت از طریق قاعده جمجمه یا در امتداد اعصاب مغزی گسترش می‌یابد. به آن عفونت بدخیم کانال گوش خارجی گفته می‌شود که خطرناک است لذا مبتلایان به دیابت اگر به عفونت گوش مبتلا شوند باید سریعاً به پزشک مراجعه نمایند.

درمان عفونت گوش شناگران

درمان گوش شناگران در مراحل اولیه شامل تمیز کردن دقیق کانال گوش توسط دستگاه ساکشن است. این دستگاه با مکش استانداردی که دارد ترشحات کانال گوش را به بیرون می‌کشد. میزان مکش دستگاه به گونه‌ای تنظیم شده است که باعث آسیب دیدن پرده گوش بیمار نشود. استفاده از قطره‌های ضدعفونی کننده گوش به مدت محدود نیز کمک کننده است. در ترکیب این قطره‌ها معمولاً از اسید بوریک و اسید سیتریک استفاده می‌شود که خاصیت ضدعفونی کننده دارند و باکتری‌ها را از بین برده و مانع رشد و تکثیر آن‌ها می‌شوند.


دکتر سرمست1

شماره تماس مشاوره و رزرو نوبت: