ترزیق بوتاکس

ترزیق بوتاکس

ترزیق بوتاکس یا تزریق سم بوتولینوم بیشتر به خاطر استفاده موفقیت آمیز آن در درمان­های زیبایی شناخته می­ شوند. در ابتدا، بوتاکس به منظور استفاده برای درمان انحراف چشم (استرابیسم)، انقباض پلک (بلفارواسپاسم) و دیستونی گردنی (انقباض عضلات در گردن) مورد تایید قرار گرفت. به این موارد باید تاییده سازمان غذا و دارو (FDA) برای بهبود چروک­ های ناحیه بین چشم و پیشانی (ناحیه میان دو ابرو) را نیز اضافه کرد. تزریق بوتاکس منجر به کاهش خطوط و چروک­ های صورت ایجاد شده در اثر فرایند پیرشدن شده و عملکرد عضلات را بهبود می­ بخشد. این روش همچنین برای درمان تعریق بیش از حد نیز مورد استفاده قرار می­ گیرد.

بوتاکس توکسین پروتئینی خالص شده می­ باشد که توسط باکتری کلستردیوم بوتولینوم تولید می ­شود. اگرچه بوتاکس یک توکسین و سم به حساب می­ آید، ولی عارضه جانبی مهمی در رابطه با آن گزارش نشده است. دلیل این امر استفاده در مقادیر بسیار کم برای درمان­های پزشکی و عدم گسترش آن در تمام بدن می­ باشد.

روش

ناحیه مورد تزریق باید به طور کامل تمیز شود. ناحیه با استفاده از پمادهای موضعی بی ­حس شده و ماده بوتاکس با استفاده از سرسوزن ­های بسیار نازک تزریق م ی­شود. زمانی که بوتاکس به عضلات تزریق می شود، از انتقال پیام­های عصبی به ناحیه جلوگیری کرده و در نتیجه منجر به ضعف عضلانی می­ شود. با ضعیف شدن عضلات، پوست عضلات شل شده را پوشانده و چروک­ های صورت به تدریج نرم ­تر شده و از بین می­ روند.

بوتاکس01

 

 

مواردی که در آن استفاده از بوتاکس منع مصرف دارد شامل:

- بارداری و شیردهی

- سابقه قبلی حساسیت به توکسین

- بیماری­های نورولوژیکی (میاستنی گراویس، سندروم LEMS، نوروپاتی)

- سن زیر ۱۲ سال

- ترزیق به محل عفونت و التهاب

- استفاده از داروهایی نظیر آنتی­بیوتیک ­های آمینوگلیکوزید (که منجر به افزایش اثرات سم بوتولینوم می­شود)، کلروکوئین و هیدروکسی کلروکوئین (منجر به کاهش اثرات می­ شود) و عوامل رقیق کننده خون نظیر وارفارین، آسپرین (منجر به کبودی ناحیه می ­شود)